"Νάτοι, νάτοι , οι Πρωταθλητές"

   Ημέρα γιορτής και χαράς  η σημερινή για το 2ο ΕΠΑ.Λ Χαλκίδας.Υπο της επευφημίες μαθητών και εκπαιδευτικών αλλά με τη μικροφωνική να παίζει το Final Countdown , η Διεύθυνση απένειμε στους Πρωταθλητές Ποδοσφαίρου Λυκείων Νομού Ευβοίας,το Κύπελλο για την κατάκτηση του Πρωταθλήματος, αναμνηστικά μετάλλια και τιμητικά διπλώματα.Ο Διευθυντής του 2ου ΕΠΑ.Λ ,συνεχάρη το Γυμναστή του σχολείου κ Δεμερτζή Δημήτριο  και τους ποδοσφαιριστές του  για την ανάδειξη του σχολείου μας στην τοπική κοινωνία μέσα απο την κατάκτηση του Πρωταθλήματος.Ο κ.Δεμερτζής με τη σειρά του ευχαρίστησε τη Διεύθυνση αλλά και τους εκπαιδευτικούς για τη στήριξη της προσπάθειας.
      Αυτή η επιτυχία  εγγράφεται στο "κεφάλαιο" του σχολείου μας,  που μεθοδικά και με υπομονή  επιδιώκει σταθερά την αλλαγή του σχολικού κλίματος  μέσω του αθλητισμού, των  ποικίλων προγραμμάτων που διεξάγει και την καλή επικοινωνία που επιχειρεί να καλλιεργήσει μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών .Ευχόμαστε αυτή η επιτυχία να διαμορφώσει ακόμα καλύτερους χαρακτήρες και να τους πείσει οτι μόνο μέσα απο  σκληρή δουλειά, οργάνωση επιμονή ,πίστη και συλλογική προσπάθεια έρχονται οι ομαδικές αλλά και οι προσωπικές επιτυχίες.
"Παιδιά, είμαστε υπερήφανοι για εσάς !!!Πάντα τέτοια"
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ

Ο Διευθυντής κ.Λέων ,απονέμει στον αρχηγό Κορδώνη Ιωάννη το τρόπαιο!!!

Ναι, η "κούπα" είναι πια στο 2ο ΕΠΑ.Λ

Η Πρωταθλήτρια ομάδα για το σχολικό έτος 2015-2016

 

Ελληνική Επανάσταση 1821:η ανατίναξη της τουρκικής ναυαρχίδας στη Χίο!

     Ξημέρωνε η 7η Ιουνίου του 1822, όταν το πυρπολικό του Κωνσταντίνου Κανάρη πλεύριζε αθόρυβα την ολόφωτη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου .Οι Τούρκοι γιορτάζουν το Ραμαζάνι  και πάνω στη ναυαρχίδα επικρατεί γλέντι.Προσκεκλημένοι είναι ανώτεροι αξιωματικοί αλλά και ο Καρά Αλής, ο Τούρκος ναύαρχος που έδωσε την εντολή της καταστροφής της Χίου, δυο μήνες πριν .Οι σκοποί ούτε που αντιλαμβάνονται τη μαύρη σιλουέτα που κινείται προς το πλοίο.  Οι γάτζοι του πυρπολικού "σφιχταγκαλιάζουν" θανάσιμα το θεόρατο τουρκικό πλοίο.Ο Κανάρης χωρίς δεύτερη σκέψη πυροδοτεί το γεμάτο εύφλεκτες ύλες πυρπολικό και μπαίνει στο βαρκάκι που τον περιμένει.Καθώς απομακρύνεται ,η  νύχτα μεταβάλλεται σε μέρα ,όταν η φωτιά φτάνει στην πυριτιδαπαοθήκη του πλοίου. Το καμάρι του τουρκικού στόλου ανατινάζεται!!. Η εκδίκηση των Ελλήνων  για την καταστροφή της Χίου ήταν σκληρή.  Χάνονται 2-2500 χιλιάδες άνδρες που ήταν επάνω στο πλοίο. Ο Καρά Αλής χτυπιέται και σκοτώνεται  απο το κεντρικό κατάρτι την ώρα που προσπαθεί να απομακρυνθεί με λέμβο.Οι καμπάνες  κάθε ελεύθερου χωριού της πατρίδας χτυπάνε χαρμόσυνα  στο άκουσμα του κατορθώματος.Ο Κωνσταντίνος Κανάρης περνάει στη σφαίρα του μύθου,ενώ η Ευρώπη μένει άφωνη μπροστά στην τόλμη του Ελληνα μπουρλοτιέρη.
Λίγες μέρες αργότερα στο λιμάνι της Ύδρας,όλο το νησί περιμένει να υποδεχθεί και να τιμήσει τον ήρωα.Τον προσφωνούν,τον στεφανώουν,μα αυτός σπεύδει στην Εκκλησιά!Αποθέτει το στεφάνι μπροστά στην εικόνα της Παναγιάς και δακρυσμένος   αποδίδει με ταπείνωση στην Υπέρμαχω Στρατηγώ του Έθνους το κατόρθωμά του.Σε λίγο αρχίζει η Δοξολογία...

                                                                    ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΚΑΝΑΡΗ

Μεσάνυχτα ὁ πυρπολητὴς ἐγύρισε
καὶ πήδησε ἀπ’ τὸ γρήγορο καΐκι
πιστός, νὰ φέρη μὲ τὰ πόδια ὁλόγυμνα
στὴν ἐκκλησιὰ τὸ τάμα γιὰ τὴ νίκη.

Τὸ χέρι, ποὺ ἄτρεμο ἔσπειρε τὸ θάνατο
μὲ τὸ δαυλὸ ― τὸ φοβερὸ τὸ χέρι ―
τώρα ταπεινωμένο καὶ τρεμάμενο
στὴν Παναγία ἀνάφτει ἕν’ ἁγιοκέρι.

Γεώργιος Δροσίνης

ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟΝ, Ἕκτης Δημοτικοῦ, 1952

.

"Ζήτω η 25η Μαρτίου".Ναι, υπάρχει ακόμα μαγιά !!

Τα νιάτα τίμησαν σήμερα όλους ,όσοι οργάνωσαν,αγωνίστηκαν και έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι για την απελευθέρωση του Γένους απο τη στυγνή τουρκική σκλαβιά!Παρά τη βροχή, έκαναν το χρέος τους, όπως εκείνοι!!
Χρόνια πολλά!!!

Φωτογραφίες  απο την παρέλαση  εδώ

25η Μαρτίου:Νικηταράς ο Τουρκοφάγος

Απρίλης του 1841,Παρασκευή απόγευμα , έξω απο το ναό της Ευαγγελιστρίας Πειραιά. Ενας κουλουριασμένος γεράκος , μισότυφλος και ταπεινός απλώνει το χέρι του για λίγη ελεημοσύνη απο τους βιαστικούς περαστικούς που δεν του δίνουν σημασία .Ακούγονται βήματα,κάποιος περαστικός σταματάει .Απο την αμφίεση του φαίνεται για ξένος. Κουνάει λυπημένα το κεφάλι του.Μπροστά του έχει ως ζητιάνο,έναν απο τους φοβερώτερους πολεμιστές, τον τρομερό Νικηταρά ,το φόβο και τρόμο των Τούρκων  στην Επανάσταση!Ο "τουρκοφάγος", έτσι τον ονόμασαν οι συμπολέμιστές του,να βρίσκεται σε αυτή την οικτρή κατάσταση;  Ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:

Ο Νικηταράς στην πιο πιστή απεικόνισή του

- Τι κάνετε στρατηγέ μου;
- Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα, απάντησε υπερήφανα ο ήρωας.
- Μα εδώ την απολαμβάνετε, καθισμένος στον δρόμο; επέμενε ο ξένος.
- Η πατρίδα μου έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πως περνάει ο κόσμος, απάντησε περήφανα ο Νικηταράς.
Ο ξένος κατάλαβε, και διακριτικά, φεύγοντας άφησε να του πέσει ένα πουγκί με χρυσές λίρες.
Ο σχεδόν τυφλός Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγκί και φώναξε στον ξένο: «Σου έπεσε το πουγκί σου. Πάρε το μην το βρει κανένας και το χάσεις!».

Είκοσι χρόνια πίσω,Ιούλιος 1822, περιοχή Δερβενάκια Κορινθίας. Ο Νικηταράς με τα παλληκάρια του αποδεκατίζει τη στρατιά του Δράμαλη στα υψώματα γύρω απο τα Δερβενάκια .Η ορμή του συγκλονίζει τους στρατιώτες του!Τρια σπαθιά σπάνε στα χέρια του την ώρα της μάχης !Το τέταρτο γίνεται ενα με την παλάμη του.Αδυνατούν να του το αφαιρέσουν μετά τη μάχη !Μετά απο ώρες καταφέρνουν να το απομάκρύνουν, αφού χαλάρωσαν με ζεστά επιθέματα τα νεύρα του χεριού του...

Μετά την μάχη στα Δερβενάκια, συγκεντρώθηκαν τα λάφυρα σε τεράστιους σωρούς. Αξιωματικοί και στρατιώτες μαζεύτηκαν για την μοιρασιά. Κάποιοι πρόσεξαν πως ένας συναγωνιστής τους έλειπε από την συντροφιά. Ήταν ο Νικηταράς.Παρά την άρνηση του να πάρει κι αυτός κάποια λάφυρα, στο τέλος και μετά από την επιμονή των συντρόφων του, πήρε μια σέλα, μια ταμπακέρα ξυλόγλυπτη κι ένα σπαθί. Την σέλα χάρισε αμέσως σε συμπολεμιστή και φίλο του.

Την ταμπακέρα, την έστειλε στην γυναίκα του Αγγελίνα με το σημείωμα « Την στέλνω σε σένα που αγαπώ ύστερα από την Πατρίδα. Λάβε την για να με θυμάσαι».

Το ξίφος το έστειλε στην Ύδρα για τις ανάγκες του στόλου. Οι πρόκριτοι όμως του νησιού, το επέστρεψαν λέγοντας γράφοντάς του: " το σπαθί αυτό, μόνον όταν το κρατεί το χέρι του Νικηταρά έχει αξία".

Η αφιλοκέρδεια και η ανιδιοτέλεια του Νικηταρά έμεινε παροιμιώδης. Ποτέ δεν ζήτησε και ποτέ δεν πήρε.

Πεθαίνει το 1849, ξεχασμένος και προδωμένος απο την πατρίδα που απελευθέρωσε!

25η Μαρτίου:Γιορτή του Έθνους,ανάταση ψυχής

       Ποιός αλήθεια, είναι άξιος απο εμάς τους Νεοέλληνες,195 χρόνια μετά τον ξεσηκωμό του Γένους,να μιλήσει επάξια για αυτή τη γενιά των ηρώων;.Η απάντηση είναι αυτονόητη. Μια κοινωνία που επτά χρόνια τώρα κατατρύχεται απο τους "σωτήρες" της ,την ηθική και οικονομική εξαθλίωση ,την παθητικότητα και την αναζήτηση ενόχων και αδυνατεί να κοιτάξει τον εαυτό της στον καθρέφτη για να βρεί τον ένοχο μα και το σωτήρα,δεν μπορεί να αρθρώσει πύρινο και αποφασιστικό λόγο και κυρίως, να δράσει!
          Την ημέρα του Ευαγγελισμού επέλεξαν οι ήρωες του 1821 να αποτινάξουν απο πάνω τους 400 χρόνια σκλαβιάς, γιατί είχαν ακέραιο αυτό που εμείς παραμερίσαμε,ως " δυτικότροποι".Εννοούμε  πίστη στη δύναμη του Θεού που βοηθάει όσους τον επικαλούνται,όσους υποφέρουν απο το άδικο και την καταπίεση.Η γενιά των ηρώων φέρθηκε έξυπνα και πέτυχε!Μαζί με το Θεό πρόσθεσε τη θέλησή και την αποφασιστικότητά της για απελευθέρωση και τα κατάφερε.Έτσι στα Δερβενάκια,στο Χάνι,στους Μύλους,σε ξηρά σε θάλασσα,όπου η Πατρίδα καλούσε.Ακόμα και στις ήττες, αυτή η γενιά σηκωνόταν πιο αποφασιμένη, γιατί ο στόχος ήταν ιερός και το όραμα μιας ελεύθερης πατρίδας ήταν πιο ποθητό απο τη λύπη μιας στρατιωτικής ήττας!Κάνοντας το χρέος τους,μάς υποχρεώνουν να κάνουμε το δικό μας,να συνεχίσουμε ο,τι μας χάρισαν!Αν φανούμε κατώτεροι στις δύσκολες στιγμές,θα απομείνουμε "μοιραίοι και άβουλοι".Οι δυσκολίες είναι μοναδικές ευκαιρίες και προκλήσεις  δράσης!! Αν  αξιοποιήσουμε-ατομικά και συλλογικά  τα όπλα της ζωντανής μας Παράδοσης,τα πλεονεκτήματα της Φυλής - την ευστροφία, την Πίστη και το φιλότιμο- πολύ γρήγορα η Πατρίδα θα "ανασάνει τον καθάριο άνεμο της λευτεριάς". Ιδού λοιπόν...
Ζήτω η 25η Μαρτίου!!!
Ζήτω το Εθνος των Ελλήνων !!!
Ζήτω η Ελλάς!!!

ΕΜΠΡΟΣ!

Ἐμπρός! Ὁλόρθοι, ἀτρόμαχτοι.
Μαυρίλα, ἀστροπελέκι.
Νά τὸ σπαθί, γοργάστραψε,
καὶ νά ἡ βροντή, τουφέκι.

Στὸν Πίνδο ἀπ’ τὸν Ταΰγετο
καὶ στὰ Βαλκάνια ὥς πέρα
μιὰ φλόγα, μιὰ φοβέρα
κι ἕνας ὁ νοῦς: Ἐμπρός!

Ἐμπρός, ἀδέρφια, ἀτράνταχτοι,
κι ἂς πέφτῃ ἀστροπελέκι.
Νά τὸ σπαθί, γοργάστραψε,
βρόντησε τὸ τουφέκι.

Κρήτη, ὁ Μωριᾶς, ἡ Ρούμελη,
ἐμπρός. Ἡ Ἑλλάὃα λάμπει,
ἀχολογᾶν οἱ κάμποι,
καῖνε οἱ καρδιες. Ἐμπρός!

«Παιδικὴ Ἀνθολογία», Κ. Παλαμᾶς